رزمندگان جنگ اینده

ایا با اینهمه تهیه سازوبرگ نظامی تسلیحاتی کشتار جمعی,

وساز و اواز بچه گانه صدور انقلاب و حمایت از مسلمانان مظلوم در اقصی نقاط جهان تا محو و نابودی اسرائل و امریکه و بعد ازان  انگلیس و فرانسه اسپانیا و المان و غیره

ایاان بزرگ ارتشداران و نمایندگان او در سران ارتش و سپاه در تامین نیروی انسانی ان هیچ فکری کرده اند؟

اکثریت قریب به اتفاق نیروی کادر در ارتش و سپاه , همه شغل سازمانی داشته و  نمیتوانند پست خود را ترک و داوطلبانه یا به جبر به جبهه بروند ! زیرا عدم وجود وی ، یک خلع سازمانی را پدید اورده و موجب سوء مدیریتها و ناهماهنگی در کارها میشود.

گروه دیگرکادریان  نیز بعنوان مربی , هدایت گر و فرماندهی و پشتییبانی در پشت جبهه یا جبهه (نه خط اول) باید خدمت کنند.

مییماند نیروهای وظیفه و کادر حداقلی که باید نیروهای زمینی مدافع و یا پیش رونده را تشکیل دهند .

در این زمان ارتش و سپاه ابتدا بصورت فراخوان  با شعر و شعار حماسی از ملت ایران اسمداد میطلبند و در نوبت بعدی به جبر همه توانمندان را به جبهه میخوانند  و  به پایگاههای بسیج همه مساجد و سازمانها و ارگانها را اول به دعوت و بعد به اجبار به منطقه جنگی میخوانند .

 حال در نظر بگیریم که در دوماه اینده جنگی در  گیرد .

ببینیم چه کسانی به جبهه میروند

1 – ارتش و سپاه طبق وظیفه با اموزشهایی که برا ی روزهای جنگ دیده اند و سالها از حقوق و مزایایی ان استفاده کرده اند , مجبورند به جبهه اعزام شوند .

این گروه از انجاییکه جان عزیز است و دنیا بدون او برایش بی معناست ................................با خود میگویند که عجب غلطی کردیم !

2 – نیروهای بسیجی و میهن پرستان : اینان نیز با توجه به حق و نا حقهای گذشته کشورمان بعد از  8 سال جنگ و دفاع که فقط به مردگان و مجروحان و یا احیانا اسلحه زمین گذشتگان و تسلیم شدگان بهایی گزاف و باج داده و اجر همه عزیزانیکه در همه جوانب جیهه ها خدمات شایانی کرده و خیل عظیمی از انان با درایت عقل و اموزش و استعداد جنگیدندو دفاع کردندو سنگر ها را حفظ و در پایان جنگ نیز پیروزمندانه به اغوش میهن و ملت باز گشتند را ضایع و انان را به فراموشی سپرده ویادو نامی از انان نیست ,

ایا کسی رغبت میکند که به جبهه رود؟؟

امتیاز جبهه فقط در اسیر شدن و شهید و یا مجروح شدنو ترک جبهه و به انتظار نعمات نشستن است .

یادمان نرفته که باتمام تبلیغات و شعائر حماسی که هنوز شور و ذوق انقلابی در خون ملت میجوشید , در اواخر جنگ جبهه ها از نیر از نیروهای داوطلب خالی شده بود و حتی به صورت سهمیه اجباری نهادها و سازمانها نیز کسی به جبهه نمیرفت و همین عامل باعث  شد تا معمار کبیر انقلاب بعد از میلیونها شهیدو مجروح و اسیر و رزمندگان خسته و میلیاردها دلار هزینه های از دست رفته جام زهر قبول قطعنامه را بنوشد . زیرا کشور به قهقرایی رفت که تا چندین دهه تحمل قد راست کردن را از دست داده بود .

سوال تکراری :

ایا کسی رغبت میکند به جبهه ای رود که حاکم و یا حاکمان بدان دامن زده اند ؟

جواب مثبت است .

اری همیشه و در همه جا کسانی (حداقلی) هستند که گوش بفرمان بدون چون و چرایند که برای این موارد اموزش دیده و پرورش یافته اند . ولی تعداد اینان چقدر است ؟

همیشه برای وقوع جنگ , انانیکه از این جنگ منافع مادی و یا معنوی میبرند , انچنان  در شیپورهای تبلیغاتی خود میدمند و چهره جنگ و جنگیدن را روحانی و زیبا جلوه میدهند که شمار زیادی از خوش باوران جو گیر شده  پیش قراولان جبهه را تشکیل میدهند و گاه انقدر بروی گروهی خاص شستشوی مغزی میکنند که بی پروا بر جماعتی انسان حمله انتحاری میبرند .

ایا روزی خواهد امد تا این شعارین منفور حمایت و نابودیها را احمقانه فریاد نزده و دشمن را از خواب احتمالی بیدار نکنیم ؟؟!!

بیدار نکنیم تا دست به اقدامات پیشگیرانه زده وبهر طریق ممکن امنیت و ازادی و اسایشمانرا برهم زنندو حد و حصری برایمان قائل !!!!!!!!

کاش یک , فقط یک عاقل بما بگوید که در کجای دنیا و یا سیاست گفته و نوشته اند که مبارزی طرف مقابل خود را از نیت و شگرد شکست و نابودی خبر دهد ؟؟

سازوبرگش و وقت حمله و یا شبیخون را به او اشکار و نمایان سازد !!

اخ که از این سیاست ساده لوحانه دشمن بیدارکن چقدر چندشم میشود !!

اخ که از این سیاستهای پیشمرگ کردن بی گناهان برای حفظ امیال دنیوی چقدر بدم میاد !!

چقدر بدم میاد که ادما  ملت و خاک دیگری را برای مقاصد دنیوی , خط مقدم خود گرداندو جنایتها را به تماشا بنشیند!!

و بیشتر چندشم میشه که خیلیها از این سیاست یک بام و دو هوا حمایت میکنند و از همین حمایتها استفاده ابزاری برای رسیدن به جایگاه و امیال دنیوی !!

کاش جنگ احزاب دیگری به وقوع نپیوندد . زیرا اینبار خندقی نیست تا مارا از این گزند محفوظ دارد !!

و تکرار تاریخ ، که همه برعلیه مسلمانان مدینه بپاخواسته بودندو امروز نیز همه دنیا برعلیه این نظام و ملت که داعیه ام القرای اسلامی را بر گردن اویزان کرده و این مقام و قدرت ... را با دهن کجی به رخ همه مردمان جهان از هر حزب و گروه و مذاهب و دینی میکشد .

ایا انتظار داریم که همه تسلیممان شوندو باورمان کنند ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ایا این ساده انگاری نیست ؟!

در حالیکه ما نمیتوانیم باورمانرا به نزدیکترین کسانمان (اعضاء خانواده و اطرافیان) بقبولانیمو انان را با خود همراه و همساز سازیم , چگونه انتظار داریم همه زیر پرچم ما بیایند و سینه بزنند ؟؟؟!!!!!!!!!

 

/ 0 نظر / 70 بازدید