قابل توجه اعضا’هیات مدیره اتحادیه هاو اتاق اصناف

بنام بی نام خالق دو جهان

 

بنام بی نام خالق دو جهان

قابل توجه اعضاء هیات مدیره اتحادیه هاو اتاق اصناف

ایا با قانون زمینی , میتوان در دادگاه الهی تبرئه شد ؟؟؟؟

با توجه به تعلق 30 درصدی از بودجه سالیانه اتحادیه ها بعنوان  اجر یا مزد و یا احیانا پاداش به هیئت رئیسه ,                  مزید اطلاع بعرض میرسد :

 همانطور که از نام (اجر و مزد و یا پاداش ) ان مفهوم است .

  هرگونه اجر و مزد و یا پاداش در مفابل بالا بردن بهره وری و یا ارتقاء سطح منافع مادی یا معنوی پرداخت  ,  و یا برای حفظ و یا حمایت از منافع مادی و یا معنوی کارفرما و یا ذینفع  , اجر , مزد و یا پاداش پرداخت میشود ( در اینجا منظور منافع اعضاء تحت پوشش و تامین کننده بودجه اتحادیه ها است)

 فلذا , از انجاییکه در بالا بردن بهره وری و یا ارتقاء سطح منافع مادی زیر مجموعه هیچ اقدام موثری صورت نمیگیرد !! و برعکس ، با توجه به شرح وظایف اتحادیه ها :             1 - صدور جواز  

 2 - تمدید جواز

 3 - صدور کارت مباشرت    

    4 - صدور جواز دائم برایایثارگران                                                                       

و اکنون نیز با ایجاد واحد بازرسی , گیر دادن زیر مجموعه برای نسب اتیکت قیمت و غیره و جرایم مربوط به ان که نقش داروغه را برای .....بعضیها  بازی میکنند . 

       یعنی نون و یا دانه زیر مجموعه را خوردن و تخم را برای دیگران گذاشتن

 بلکه وظایف مذکور  بمنظور تامین بودجه سالیانه و جلب رضایت مقامات بالا دستی ( اتاق اصناف و غیره) ,                                 

     بعضا منافعشان را نیز تهدید و روند نزولی را نیز باعث  و امنیت شغلی انانرا شدیدا به مخاطره می اندازیم( با دادن بی رویه جواز و تقسیم درامد کاسب قدیم با همکار جدید . چونکه ,  مشتری جدیدی از اسمان فرود نمی اید )

 بنابراین : هرگونه وجهی که احتمالا به ناحق و شاید ندانسته و یقینا با نارضایتی از  اعضاء  گرفته میشود , دریافت هرگونه وجهی از این مجموع پرداختیها توسط هیئت رئیسه و یا اعضاء اتاق اصناف , از نظر شرعی و اخلاقی قابل توجیح نبوده و حرام است . زیرا هیچگونه توجیح شرعی و اخلاقی و انسانی ندارد

 یعنی که امدن هر مبلغ ناچیز از این پول در مال انسان , کل مال را حرام , و به تبع ان لقمه نانی که بر سفره خانواده برده میشود حرام , و نتیجه ای نامطلوب را در پی خواهد داشت .

 انچه شرط بلاغ است با تو میگویم

                                 خواه  تو پند گیر و خواه ملال

 

 

/ 0 نظر / 40 بازدید