ادامه از پست قبلی

ایا نماز را صحیح اقامه میکنیم و یا میخوانیم؟؟؟؟؟؟

رکوع 

خداوند : برای رهایی از دام و وسوسه های شیطان رانده شده به تو پناه میبرم .

و به نام تو اغاز میکنم

 

ما نیامده ایم که بمانیم                                 امده ایم که برویم

هر امدنی را رفتنیست                                    و عاقلانه اینکه اهسته و پیوسته و اگاه برویم

ما کره خر زاده نشدیم که خر از دنیا رویم             امدیم تا خود شناخته و با توشه , عاقلانه رویم

ما ز گذشته درس گرفته و چراغ راهمان میکنیم     به کمالات نزدیک و نزدیکتر, به اینده گان هدیه میکنیم

در باتلاق تاریخ ماندن و دستو پا زدن چه سود ؟     هدف خالق از زندگی کردن , رسیدن به تکامل  بود !

یاد اوری از پست قبلی :


 در سوره های حمد و توحید در نماز و سایر سوره ها , حضرت جرئیل با نام خداوند برای حضرت رسول موعظه میفرمودندو درس چگونه زیستن را به وی می اموخت که از اموخته ها , عینا مردم را تشویق به کار نیک و محدودیت و ازادی , تشویق و تنبیه مجریان را به انها یاد اوری نموده و تاکید کند .

و او نیز برای تکرار موعظات برای مردمش با نام خدا اغاز میکرد و کاتبان نیز در نوشتارشان اول خدا را یاد میکردند و بعد /...

 

رکوع :

رکوع در نماز از عاداتی بود که به واجبات تغییر حکم یافت و اینگونه خوانده میشود

سبحان ربی العظیم و بحمده             پاک و منزه است خدای بزرگ و من در ستایش و تعظیم او هستم

و روایت است که حضرت رسول سه بار سبحان الله میگفتند و بعد سبحان ربی العظیم و بحمده را تلاوت مینمودند .

سبحان الله ,سبحان الله , سبحان الله . سبحان ربی العظیم و بحمده

معنی : پاک و منزه است خدای یکتا (سه مرتبه)

که در اینجا کلمه الله برای گوینده( نمازگزار), اسم معین , و برای شنونده (مخاطب) اسم نکره است .( اسم معین اسمی را گویند که برای مخاطب معین و شناخته شده است و اسم نکره اسمیست که برای مخاطب معلوم و معین نیست) . و یعنی اینکه مخاطب میشنود که خدای یکتا (سوم شخص مفرد) پاک و منزه است . در صورتیکه هدف گوینده به عین شخص مخاطب است , فلذا باید گفتار خود را اصلاح کرده و بگوید : پاک و منزهی ای خدای یکتا(3 مرتبه) , و پاک و منزهی ای خدای بزرگ (عظیم) و من به استانت سر تعظیم فرود می اورم  .

و انگاه که میخواهیم  بایستیم , مستحب است که میگوییم :

 سمع الله لمن حمده                           خداوند میشنود کسیراکه حمد و ستایشش میکند

بازهم ملاحظه میشود بجای اینکه بگوییم : یا الله میشنوی و میبینی ستایشم را . میگوییم او (الله) ستایشم را میشنود .

ایا کلمه میشنوی و میشنود را میتوان معنی و تفسیری بغیر از مفهوم واقعی  ان کرد ؟؟!!!!

 

 سجده

  در سجده نیز همان جمله خام تکرار میشود و فقط بجای عظیم (بزرگ )  کلمه اعلی (والا مقام ) بکار گرفته شده است .

پاک و منزه است خدای والا مقام(او) و من به ستایش او مشغولم

و کاش و درست تر اینکه میخواندیم و به معبود خود میگفتیم که ما در مقام والای تو سر سجده به زمین میگذاریم .

 

   تکبیرة الاحرام

 حتما توجه داریم که ((اللّه اکبر))، بیشترین ذکرى است که هم در مقدّمات نماز، هم در خود نماز و هم در تعقیبات آن گفته مى شود، بطورى که یک مسلمان در طول یک روز فقط در نمازهاى پنجگانه واجب (نه نمازهاى مستحب ) حدود 360 مرتبه آنرا تکرار مى کند.

معنی : خدای واحد (الله) انقدر اکبر است که در وصف نمیکنجد (خدا بزرگ است)

باز هم ابهام در چگونی بکار بردن اسم فاعل :  وبجای اینکه بگوییم  ای خدای واحد (الله) تو بزرگ و بزرگترینی , میگوییم : خدا بزرگ است . ( در اینجا باز هم الله سوم شخص نا معلوم و از اسمهای نکره است زیرا ما در مقابل معبودمان ایستاده و با او سخن و زبان به نیایش باز کرده ایم وبجای او , سوم شخص دیگری را تمجید میکنیم . 

 قنوت

مختصر تاملی بر قنوت : ظاهرا قنوت در معنا هیچ سنخیتی با اعمالی که دران انجام میدهیم ندارد و در واژگان فارسی به فرمانبردای معنی شده .  و برخی زبان شناسان انرا از ریشه (قنو ) که در لغت به معنای به دست آوردن چیزی و خوشه ­ی خرما معنا کرده اند . و در اصطلاح فقهی نیز  بنا بر دعای قنوت انرا دعا و ثنا نزد خداوند دانسته اند . ولی در اصطلاح قرانی و تفسیر ,   به نماز ایستادن  - تواضع کردن برای خدا  - بازماندن از سخن  - ( اسم ) فرمانبرداری - قیام به نماز  - تواضع برای خدا  - ( اسم ) دعایی که در رکعت دوم نماز در پایان حمد و سوره ( اخلاص قدر ) میخوانند نیز امده  

 

قنوت در نماز (دست‌ها را مقابل صورت گرفتن و دعا خواندن) بگونه‌ای که در میان شیعه معمول و متداول است (گرفتن دو دست به صورت در رکعت دوم، قبل از رفتن به رکوع) در هیچ‌یک از مذاهب چهارگانه اهل سنت متداول نیست. و بزرگان شیعه طریقه صحیح انرا دستها را بالا بردن و به موازات صورت قرار دادن را صحیح میدانند و عده ای نیز کف دستها بسوی اسمانرا و در همه نمازهای واجبی و مستحبی در رکعت دوم , قنوت قبل از رکوع را مستحب دانسته اند .

 

سوال :  خواندن و دعا کردن در قنوت بزبان غیر عربی چگونه است

پاسخ :  در میان علمای شیعه اتفاق نظری نزدیک بهم و بعضا متفاوت وجود دارد !

 

آیت الله خمینی:در تحقق و عدم تحقق قنوت تأمل است. (احتیاط کند و به عربی بخواند یا به اعلم بعدی رجوع کند. عروة الوثقی، ۱۴۲۰ه ق، ج۱، ص ۵۴۴، م۳

آیت‌الله اراکی:جایز است و قنوت محقق می‌شود. عروة الوثقی، ۱۴۲۰ه ق، ج۱، ص ۵۴۴، م۳

آیت الله بهجت:جایز است و قنوت محقّق می‌شود. وسیلة النجاة، ۱۴۲۳ه ق، ج۱، ص ۲۲۰، م ۷۶۶

 

آیت‌الله تبریزی:ظاهر این است وظیفه قنوتی به غیر عربی ادا نمی‌شود؛ اما اگر به غیر عربی خواند، نمازش صحیح است.  المسائل المنتخبة، ۱۳۸۲، ص ۱۱۸، م ۳۲۲

 

آیت‌الله خویی:ظاهر این است وظیفه قنوتی به غیر عربی ادا نمی‌شود اما اگر به غیر عربی خواند نمازش صحیح است . المسائل المنتخبة، ۱۴۱۲ ه ق، ص ۱۱۸، م ۳۲۲

 

آیت‌الله سیستانی:در تحقق وظیفه قنوتی به غیر عربی اشکال است اما اگر به فارسی دعا کرد نمازش صحیح است.المسائل المنتخبة، ۱۴۲۵، ه ق، ص ۱۵۴، م ۳۲۵

 

آیت‌الله صافی گلپایگانی:وظیفه قنوتی انجام نمی‌شود ولی مبطل نماز نیست.جامع الاحکام، ۱۴۱۸ه ق، ج۱، ص ۷۲، س ۲۲

 

آیت‌الله فاضل لنکرانی:وظیفه قنوت به غیر عربی ادا نمی‌شود . عروة الوثقی، مع التعلیقات، ج۱، ص ۵۲۰ م ۳

 

آیت‌الله مکارم شیرازی:وظیفه قنوتی به غیر عربی محقق نمی‌شود . عروة الوثقی، ۱۳۸۶، ج۱، ص ۵۹۳ م ۳

 

آیت‌الله نوری همدانی:ظاهر این است وظیفه قنوتی به غیر عربی ادا نمی‌شود؛ اگر چه ضروری به صحت نماز نمی‌زند . منتخب المسائل، ۱۴۲۰ ه ق، ص ۱۲۴، م ۳۲۲

 

آیت‌الله وحید خراسانی:ظاهر این است وظیفه قنوتی به غیر عربی ادا نمی‌شود؛اگر چه ضروری به صحت نماز نمی‌زند.  منهاج الصالحین، ج۲، ص ۲۰۵، م ۶۶۸

نتیجه

حال با توجه به مراتب فوق و نگاه فقهی  به مقوله قنوت و  فرمان خداوند در قران کریم که میفرماید بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را  , با توجه به ذکر ان , قنوت زیباترین و رکنی ترین زمان و حالت عابد با معبود است و پس از سوره حمد, اصلی ترین منجات و ارتباط مستقیم  با خداوند است .  و شایسته و بایسته است که بهترین دعاها در این حالت خوانده و از خداوند طلب استجابت شود . زیرا در میانه نماز و خواندن دوبار حمد و سوره انجام میپذیرد که خداوند در حال نظاره است . و نسبت به دعایی که بعد از سلام دادن و خداحافظی کردن از محضر خداوند زیر لب زمزمه  میکنیم  جایزتر و مناسبتر است .

 

تشهد

1 - الحمد لله , اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له  

ترجمه : حمد و سپاس مخصوص خدای یکتاست (خالق=الله) , شهادت میدهم که خدایی(اله) نیست, بجز خدای یکتا (الله) , یگانه و واحد است و شریکی ندارد .

تفسیرو تعبییر : انکه و یا انچه که در مقابلش ایستاده ایم ) مثل دانشجو در مقابل استاد و یا استاد در حال اموختن به دانشجو (گوینده به شنونده) , میگوییم یا درس پس میدهیم و یا درس میگیریم که  حمد و سپاس مخصوص الله است و به یگانگی او (الله که در اینجا سوم شخص مفرد است ) شهادت میدهیم . و به زبانی ساده تر , به مخاطب (شنونده ) یاداوری میکنیم و اگاهی میدهیم به شخص سوم غایبی که برای مخاطب یا نکره است و یا معرفه .

فلذا شایسته نیست که در مقابل الله ایستاده و از الله دیگری صحبت و ستایش کنیم

و صحیح تر این است که بگوییم :

حمد و سپاس مخصوص توست  

شهادت میدهم که خدایی بجز تو نیست

و تو یکتا و یگانه ای و هیچ شریکی نداری

 

و در ادامه به مخاطب (شنونده ) میگوییم

 واشهد ان محمداً  عبده ورسوله                          گواهی میدهم که محمد بنده و رسول اوست  (این او , منظور چه کسی است).

و صحیح تر اینکه گفته شود :

 واشهد ان محمداً  عبده و  رسولک            گواهی میدهم که محمد بنده و فرستاده شماست   

 

و ملاحظه میشود که در صلوات چه زیبا خداوند را مخاطب قرار داده و از شخص او میخواهیم که :               

  اللهم صل علی محمد و ءال محمد           خدایا بر محمد و آل محمد درود فرست

 

تسبیحات اربعه

 

مختصری درباب تسبیحات اربعه

چرا می گویند تسبیحات اربعه؟

تسبیحات در رکعت سوم و چهارم نماز ، به جای سوره ی حمد می توان ذکر تسبیحات اربعه را قرائت کرد . تسبیحات اربعه از مجموع تسبیح ،تحمید ،تهلیل و تکبیر برآمده است که همه به نوعی از خانواده ی...

«سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر »، را تسبیحات اربعه نامیده اند، با آن که تنها یکی از آن چهار تا سبحان الله است و بقیه تسبیح نیست، بلکه تحمید و تهلیل و تکبیر است ،

تسبیح به معنای منزّه دانستن خدا از عیب و نقص است ؛ از این حیث ، تحمید هم تسبیح است ؛ زیرا تحمید منزه دانستن خدا از هر ناپسندی است ،

تهلیل نیز تسبیح است ؛ زیرا تنزیه خدا از هر گونه شریک و همتاست .

تکبیر نیز تسبیح است ؛چرا که تنزیه خدا از هر گونه محدودیت و توصیف ناقص است .

بنابراین سه ذکر تحمید و تهلیل و تکبیرهم خود، نوعی تسبیح ، بلکه سرور همه تسبیحات هستند . (عبد الحسین طیب، أطیب البیان فی تفسیر القرآن، ج‏1، ص 172 ؛ میانجی محمد باقر، بدائع الکلام فی تفسیر آیات الأحکام، ص 171.)

در ابتدای تسبیحات نمازگزار سبحان الله گفته و خداوند را از نسبتهایی که مخلوقین به او می دهند (نقص و عیب – منزه از ناپسندی ) پاک و منزه می شمرد و اقرار می کند که عبادت ما شایسته مقام قدس او نیست، و سپس لا اله الا الله گفته و اعلام می کند که هر گونه ستایش و پرستش فقط مخصوص خداست و در پایان الله اکبر گفته و مجدداً تاکید می نماید که اینها که ما می فهمیم و بر زبان جاری می نماییم هرگز لایق مقام ربوبی نبوده و خداوند متعال بزرگتر از آن است که به وصف در آید

حال با توجه به معنی و تفسیر این نیایش , باز هم همان ابهامات را تکرار میکنیم . یعنی :

بجای اینکه بگوییم پاک و منزه هستی  , میگیویم الله پاک و منزه است.

بجای اینکه بگوییم حمد و سپاس مختص توست  , میگوییم مخصوص او(الله) است

بجای اینکه بگوییم هیچ خدایی جز تو نیست , میگوییم هیچ خدایی بجز او (الله ) نیست

و بجای اینکه بگوییم تو انقدر بزرگی که در وصف نمیگنجی , میگوییم الله (او) انقدر بزرگ است که ... و بزبان ساده تر : بجای اینکه شنونده (خدا) را مستقیما ستایش کنیم , او را اگاه میسازیم به الله دیگر

(( شاید جواب داده شود که منظورمان از الله کسی بجز شنونده نیست !

و ما میگوییم بجای استفاده از کلمه مبهم با منظور ,  از کلمه معین استفاده کنیم))

 

سلام                                                              

توجه بفرمایید !

السلام علیک ایها النبی و رحمة الله و برکاته .

  سلام برتو ای پیامبر و رحمت خدا وبرکات او برتو باد

این سلام بر نبی بسیار زیبا و بجا و درست ذکر میشود

السلام علینا و علی عبادالله الصالحین          سلام برما وبرصالح و نیکوکار خدا.

در این سلام نماز گذار مفرد است و قاعدتا باید از ضمیر من استفاده شود . فلذا ابهامیکه بوجود می اید این است که منظور از ما , با توجه به ادامه که بندگان صالح خدا را نام برده , چیست و چه کسانیند؟! ایا جمله غلط است , یا غلط خوانده و یا برایمان جا افتاده ؟ ایا این سلام نیاز به فراگیری و اگاهی از مقدماتی دارد ؟ چرا بزبان ساده و مستقیم  معبودمان را ستایش و از درد این دنیای بی وفا عجزولابه نکنیم و استمداد نطلبیم ؟! و در ادامه :

السلام علیکم و رحمته الله و برکاته.             سلام و رحمت و برکات خدا بر شما باد

و در این سلام و رحمت و برکات خداوند بر همه شما باد نیز نا معلوم است و جزء اسامی نکره ای هستند که برای شنونده  شناخته شده نیست .

و دعای بعد از نماز :

و این دعا که مخصوص نماز جماهت است و در پایان تلاوت میشود نیز بعضا شنیده میشود که عده ای بدون انکه بدانند معنی و مفهوم ان چیست , در پایان نمازهای نیز میخوانند .

ان الله وملایکته یصلون علی النبی یا ایها الذین آمنوا صلوا علیه وسلموا تسلیما

ترجمه ایه :

همانا خداوند و فرشتگان  بر پیامبر درود می‌فرستند، ای کسانی که ایمان آورده‌اید، شما (هم) بر آن پیامبر بهترین سلام و درود بفرستید و تسیلیم گفتارش باشیید.

 

 

 

در خاتمه خواهشمندم بجای اینکه از تعابیر و تفاسیرو روایات و احادیث استفاده کنیم یا کنندو کتابها نوشته معرفی کنیدو کنند تا توجیهاتی اورده شود , کاش فقط چند کلمه و صداها را عوض کنیم تا مقصود حاصل شود

 

لطفا بنده حقیر را از راهنمایی خود محروم نفرمایید

                                                                                 التماس دعا