نامگذاری سال،
تبیین مشکلات است یا شعار و سوژه سخنرانیها

 

جهاد اقتصادی - تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی


 

نامگذاری سال،
تبیین مشکلات است یا شعار و سوژه سخنرانیها

 

جهاد اقتصادی - تولید ملی و حمایت
از کار و سرمایه ایرانی

1373: "وجدان کاری، انضباط
اجتماعی"

سال 1374: " انضباط اقتصادی و
مالی"

سال 1375: "کار
سازنده"

سال 1376: " سال صرفه
جویی"

سال 1378: " امام حسین (ع)
"

سال 1379: " امام امیرالمومنین علی
بن ابیطالب(ع)"

سال 1380: "رفتار
علوی"

سال 1381:"عزت و افتخار
حسینی"

سال 1382:" نهضت
خدمتگذاری"

سال 1383:"
پاسخگویی"

سال 1384:" همبستگی ملی و مشارکت
عمومی"

سال 1385:" پیامبر اعظم
(ص)"

سال 1386:" اتحاد ملی و انسجام
اسلامی"

سال 1387:" نوآوری و
شکوفایی"

سال 1388: "حرکت به سوی اصلاح الگوی
مصرف"

سال 1389:" همت مضاعف و کار
مضاعف"

سال 1390:" جهاد
اقتصادی

با نگاهی گذرا به نامگذاری سالهای
1373 تا به امسال , هرچند که مجال بازشکافی و بازنگری ان نیست
,

لیکن احساس میشود که در دو سال اخیر
مقام معظم رهبری متوجه وضع اسفبار اقتصادی کشور و ملت گشته و از سال گذشته , به
نوعی حکم جهادی برای چیره شدن بر اقتصاد رو به زوال صادر فرمودند
.

مسئولین بلند و متوسط و کوتاه پایه
نظام و قوا نیز کما فی السابق , این اقدام جهادی را پیشه اقدامات و سوژه های
سخنرانی خود کرده و سال را سپری کردند .

ایا یکی پیگیر
نتیجه و یا نتایج این حکم صادره شده است
؟؟

دست اورد میز
گردها و مشاوره ها و مباحصه و مصاحبه ها و هزینه های جلسات تشکیل شده و نتایج اتاق
فکر مدیران مسئول ووو , چه بوده
؟؟

اگر این نامگذاری از میان پیام
نوروزی مقام معظم رهبری استنتاج و استخراج میشود و زیرمجموعه ها شعار و یا نام سالش
مینامند , که هیچ .

ولی اگر با توجه به مسائب و مشکلات
و نیاز جامعه ، توسط کارشناسان و مشاور های نمایندگان رهبری حصول نتیجه میشود ،(که
صد البته اینچنین است) بنابراین به سادگی نمیتوان از کنارش گذشت و نیاز به تعمق و
تفکر و برنامه ریزی و فرصت اجرایی ان دارد . که در اینصورت هم , تا مسئولین اجرایی
و مدیران مرتبط بخوان از ان سر در بیاورند و در باره اش به تعمق و تفکر و برنامه
ریزی بپردازند., فرصت اجرایی تمام شده و سال به پایان میرسد . و انوقت با انهمه
هزینه های اتلاف وقت و حق جلسات نجومی . روز از نو و با نامی جدید روزی از نو
.

حال از کنار شعائر نام سالهای پیشین
میگذرم . و اما در باب جهاد اقتصادی

من هرچه با این بی و کم فکری و کله
پوکی ام پیرامون این نام گذاری(جهاد اقتصادی) اندیشه کرده و دنبال بستر مناسب جهاد
و یا ابزار این جهاد گشتم , هیچ به نتیجه معقول نرسیده و این را نشان ضعف خود
دانسته و شروع کردم به پرسجو و نقطه نظرات مدعیان علم و دانش و مدیر مسئولان .

و نتیجه این شد که عاقلان نیز پی به
راز اجرائی این نامگذاری نشدند و عده ای دیگر که مدعیان مدیریتی بودند , برایم صغرا
کبری میچیدند و در نتیجه گیری ان نیز دچار ابهام میشدند .

همچنانکه جهاد از فرایض دینی
مسلمانان است و کوتاهی در اجرای حکم ان گناه و تفره رفتن از ان نماد منافقیت است .
فلذا حکمی صادر شده که تابعین در چکونگی رفتار و اجرای ان درمانده اند ، و نا
اگاهانه و ناخواسته بعلت اماده نبودن بستر و ابزار جهادی , مرتکب گناهی شده و
میشوند .

اری , جهاد باید هدفی مشخص و ابزاری
معین و بستری امده داشته باشد . و در غیر اینصورت , یا ان جهاد جهاد نیست و یا
تابعین نا فرمان

 

و اما در باب نام زیبای سال
1391

الف
:
تولید ملی

کاش یکی من و امثال منو توجیح میکرد
که این تولید ملی یعنی چی ؟

مگر تا بحال تولیدی غیر ملی داشتیم
؟

انچه را که در داخل تولید میشود
ملیست و تا کنون نیز ملت توانمند و خلاق ایران با حداقل امکانات و ابزار نسبت به
تولید اقدام کرده و انکه حمایت نکرد دولتین بودند و انچه رعایت نشد حقوق تولید
کنندگان داخلیست که امروزه با تعدیل نیرو و با حداقل تولید بکارمشغولندو بعضا به
تعطیلی کشانده شده و تولید کنندگان به واسطه گری روی اورده اند
.

و متاسفانه باب شده که وقتی کسی در
جوابگویی و یا مدیریتها کم می اورد , توپ را بزمین طرف مقابل غل میدهد و زبان حاشا
در مقابل مستمعین و بله قربان گویان کم نمی اورد . و در این راستا ملت جبرآ برای
امرار معاش به تولید حداقلیش ادامه میدهند و انانیکه به شکلی دستی در خزانه ملی و
دولت(بیت المال ) دارند , پشت گوش اندازی و احمال میورزند

اری , عمده تولیدات ملی که در ارز
اوری نقش اساسی را دارد , یا در انحصار دولت است و یا در انحصار دولتیان و ..... .

ایا این نام گذاری برای دولت و سایر
مجریان ذیربط تبیین شده (که نقش اساسی دارند) یا ملت دست بسته؟؟

 

ب
-
از این بگذریم و در باب حمایت از کار و سرمایه ایرانی شکوه ای نا بخردانه
بکنیم

این بخش از نامگذاری یا شعار سال
نیز به نوعی انتخاب و بیان شده که هر کسی(مدیران اجرایی و اگاهان علمی) به ظن خود
انرا تفسیر و به مسیری هدایتش میکنند که شاید از مقصود نظر نام گذارنده فاصله زیادی
داشته باشد که در دوماه اول سال با سوژه قراردادن ان در مناظر و مباحث و مصاحب , به
تبیینی رسیده و جدال و تلاشی بی نظارت اغاز و سال را به پایان میبرند . و انگاه ,
روز از نو و روزی از نو

 

حال سوال کلی اینست که

الف
-
این نامگذاری در تبیین سیاستگذاری سال جدید درقوای سه گانه(قانونگذاری و
اجرا و منع های قانونی) است که کلید این رمز را در دست دارند ?

و اگر اینچنین باشد !! ایا تاکنون
دولتین و حاکمیت خواب تشریف داشته و یا حمایت از کار و سرمایه ایرانی را پشت گوش می
انداخته اند که مقام معظم رهبری پی به این نقیصه برده و به مسئولین محترمانه هشدار
دادند ؟؟

اگر اینچنین باشد !! ایا مسئولین
ذیربط مرتکب خیانت به ملت نشدند ؟ که اگر شدند , که شدند . در کدام دادگاه باید
محاکمه شوند ؟ و ایا اصلا محاکمه میشوند ؟

حال فرض براینکه نامگذاری حمایت از
کار و سرمایه ایرانی , تبیین سیاستی برای مجریان حکومتی در سال 91 باشد ,

با کدام ابزار و بستر عملی
؟

از قدیم گفتن که بی مایه فتیره .
کاشکی یکی بمن کم عقل بگه که منظور , کدام سرمایه گذار و کجاست سرمایه . حال فرض
اینکه سرمایه ای سرگردان در نزد سرمایه داری سرگردان پیدا شود . با کدام امنیت
تولید و یا حمایت عملی (نه در شعار) باید سرمایه گذاری کرده تا تعدادی را بکار گیرد
؟؟

با کدام مواد اولیه (با نرخ دلار
1226) که از نظر کمی و کیفی قابل رقابت در بازار مکاره ایران باشد که از هر کشوری
که ارزانتر بفروشد , کالا وارد بازار ما میکنند؟

حال با توجه به پیش بینیها و
تنظیمات بودجه در ردیفهای خاص در امد و هزینه حد اقلی سال 91 و حساسیتهای
کمیسیونهای تلفیق و نمایندکان , با مختصر توضیحات مذکور , نتیجه گرفته میشود که چتر
حمایتی حاکمیت در حمایت از کار و سرمایه ایرانی منتفیست . مگر اینکه در بودجه سال
اینده ای پیش بینی شود , که انهم نشدنیست .

 

ب
-
و اگر طرف مقابل این نامگذاری این ملت مظلومند که دنبال
کلید این رمز خودشونو به درو دیوار میکوبند و از هفتاد خان رستم میگذرندو دست از پا
دراز تر برگشته و یا در مسیرش سرمایه به باد میدهند ؟

و یا مصرف کننده ای که نه در حمایت
از تولیدات داخل بلکه از روی ناچاری و ارزان بودن ان مجبور میشود تن به خرید و مصرف
کالاهای ......؟؟

و اگر بپذیریم که مورد الف مذکور
اجرایی نباشد , که نیست .

ایا عاقلانه است که این توپ مشکلات
و حمایتها را زیر پای ملت انداخت و دوفردای دیگر کاسه و کوزه ها را سر انان شکست که
ملت از تولید ایرانی که همانا در بر گیرنده حمایت از کار و سرمایه ایرانیست ,حمایت
نکردند ؟

ایا حمایت از تولید ملی و کار و
سرمایه ایرانی این است که ملت از خرید برنج و انواع ظروف و میوه و خواربار ووو
ارزان و با کیفیت تر خارجی را صرف نظر کند و به کالای ایرانی که اغلب هم کیفیتش
پایین تراست بسنده کنند؟؟

با کدام در امد مکفی , کسی (حتی ان
مسلمانترین اشخاص) میل و قادر به انجام ان است؟؟

ایا به حرف و زبان میتوان رستم شد؟

اری : تنها مسئولیت تغذیه و بهداشت
و مسکن و امنیت خانواده بر عهده پدر است و هرگونه احمال در انجام وظیفه و سوء
مدیریت , مستوجب ....

و
دولت پدر ملت است و با وجود سرزمینی گوهر دارو گوهر بارو گوهر سازو گوهرخیرو گهر
ریز ، نباید اعضاء خانواده احساس شرمندگی در مقابل کسانشان کنند